Auteursarchief: Anne Boogman

Overtuigende overwinning Hans van der Kolk in de Grote Prijs Bennekom

Hans van der Kolk had donderdagmiddag twee ijzers in het vuur in de barrage van de Grote Prijs op het 113de Concours Hippique Bennekom. Met de nog niet zo ervaren Eddy the Eagle was de ruiter uit Vilsteren, bij Ommen, de eerste foutloze combinatie. Op zijn twaalfjarige merrie Britney liet Van der Kolk zien ook snel te kunnen zijn en als slotruiter was hij anderhalve seconde sneller dan Ellen Zwijnenberg die hij naar de tweede plaats verwees. Anne van Vulpen werd derde.

Parcoursbouwer Chris van Gelder had een pittige 1,40m proef gebouwd voor de Grote Prijs. Vijf combinaties wisten het basisparcours zonder fouten te springen. De winnaar van vorige jaar was daar niet bij. Wiljan Laarakkers had twee keer pech, met beide paarden kreeg de ruiter uit Limburg een balk.

Hans van der Kolk reed zich met twee paarden in de barrage en moest het opnemen tegen de geroutineerde Anne van Vulpen, Ellen Zwijnenberg en Stefan van Veldhuizen.

Met de nog jonge Padinus-zoon Eddy the Eagle sprong Hans van der Kolk en vlotte nulronde in 45,77 seconde. “Het maximaal haalbare voor hem”, zei Hans na afloop, “en het legde wel de druk bij de anderen. Hij kan nog niet veel sneller, verspeelt nog te veel tijd in de lucht.”

Anne Vulpen was in de tweede rit direct al flink sneller met Fajoecha BH (v. Indoctro). De amazone zette 41,93 seconden op de klokken. Stefan van Veldhuizen volgde met Forever V (v. Ultimo) en kreeg een flinke fout op de bloemenhindernis door een miscommunicatie. Ellen Zwijnenberg heeft al vaker bewezen snel te kunnen rijden. Op Boncetta (v. Concetto Famos) pakte Zwijnenberg winst op de laatste lijn en scherpte de tijd van Anne van Vulpen aan met twee tiende tot 41,75 seconde. Van Vulpen werd hiermee uiteindelijk derde.

Tot slot liet Hans van der Kolk op zijn ervaren Britney zien waar de winst in de barrage te halen was. In de iets gebroken lijn van de bloemenhindernis naar een flinke oxer reed Van der Kolk een galopsprong minder en op de laatste lijn nam hij zijn paard niet meer terug voor de slotsprong. In 40,26 seconden was hij ruim sneller dan Ellen Zwijnenberg. Voor Hans van der Kolk werd het de tweede keer dat hij in Bennekom de Grote Prijs won.

Britney heeft Hans van der Kolk nu zes jaar in zijn bezit. Hij kocht haar samen met zijn compagnon als B-paard op een concours. De dochter van Sydney springt inmiddels tot op 1,45m-niveau. “Ze is van nature snel”, legt Van der Kolk uit, “vooral uit de wendingen vertrekt ze vlug. Het was ook niet moeilijk om in de eerste lijn vijf galopsprongen te krijgen in plaats van zes en misschien had ik op de laatste lijn wel twee galopsprongen minder.”

De winnaar van de Grote Prijs vond ook dat de uitstekende grasbodem zeker meespeelde om snel te kunnen galopperen. “De paarden springen super af op de bodem, een zandbodem is ook mooi, maar toch stroever”, aldus Van der Kolk. Hij probeert volgend jaar zeker terug te komen om zijn titel te verdedigen. “Het is super concours en een hele fijne organisatie!”

Eerder op de dag won Wiljan Laarakkers de klasse Z met Duchesse de Pomme voor Meike Helderman en Pieter Coppes. Het 1,35m ging naar Anne van Vulpen met Kizzi van het Molenhof. In de barrage was ze twee honderdste sneller dan Miranda Esser met Extase. Op deze hoogte werd Wiljan Laarakkers derde met Duchesse de Pomme.

Klik hier voor de uitslag.

©2017 CH Bennekom | Hanneke de Kruyff

Op Hemelvaartsdag wordt het weer een feest

Op Hemelvaartsdag, donderdag 10 mei 2018, ontmoeten paardenliefhebbers elkaar op de 113e editie van Concours Hippique Bennekom, een van de oudste hippische sportevenementen van Nederland. Jaarlijks organiseert de `Vereeniging tot Bevordering der Paardenfokkerij in Gelderland` dit paardenfestijn met een gevarieerd programma op het Landgoed Hoekelum waar zo’n 3.000 bezoekers van genieten.

Landgoed Hoekelum
De locatie geeft CH Bennekom extra cachet. Terwijl de meeste concoursen op bestaande paardensportaccommodaties worden georganiseerd, wordt het landgoed aan de Edeseweg in Bennekom een paar weken voor aanvang omgetoverd tot een hippisch paradijs. De opbouw is kostbaar, maar het resultaat is adembenemend.

Ruiters & Rijders
Zowel de springruiters als de menners komen graag naar Bennekom. Winnaar van de Grote Prijs van vorig jaar, Wiljan Laarakkers komt graag en is ook dit jaar weer van de partij: “De piste is fantastisch, altijd een goede grasbodem! En het ligt mooi, zo voor het kasteel. Ook is er altijd veel publiek. Bij veel grote wedstrijden zit er soms bijna geen kip op de tribune, da’s echt ongezellig.”

Laarakkers roemt de bodem: “Die is altijd goed, bij droog weer en bij regen. Ze doen er wat aan!” Naast de gezelligheid is dat voor Wiljan Laarakkers één van de belangrijkste redenen om in mei weer af te reizen naar het mooie landgoed Hoekelum.

De mooie grasbodem van CH Bennekom wordt door terreinmeester Ab Hendriksen vanaf maart onafgebroken onderhouden. Met maaien, bemesten en rollen zorgt hij met zijn medewerkers dat op Hemelvaartsdag de perfect grasmat er ligt.

De wedstrijdpiste wordt alom geprezen door de ruiters en menners die aan het concours deelnemen. De bodem is eigenlijk altijd goed, of het nu lang droog is geweest of als het veel regent. Ab Hendriksen: “Het is ideale grond, bijna puur zand met een beetje humus. Het laat altijd water door, zelfs grote hoeveelheden. Als het lange tijd droog is, sproei ik geregeld de grasmat, zo blijft ie altijd goed.”

Samengestelde menwedstrijd en meer
Op Hemelvaartsdag wordt gedurende de hele dag in de hoofdring met tribune de spring- en de aangespannen rubrieken verreden. In de ochtend is er een Ride & Run op het terrein en door de bossen. Ook vindt er op het landgoed Hoekelum een samengestelde menwedstrijd plaats die gespreid is over twee dagen: woensdag 9 mei 2018 en de marathon op donderdag 10 mei 2018.

Concours Hippique Bennekom biedt een uitstekende mogelijkheid voor een dagje uit met het hele gezin. Naast prachtige paardensport is het tijdens het concours genieten van gezelligheid, zakelijk netwerken, shows, catering en activiteiten met en voor kinderen. Met de Jan Plezier een tochtje door de bossen. Een kinderdorp met o.a. gratis ponyrijden of een puzzeltocht. Al deze verschillende activiteiten op één van de mooiste locaties in Gelderland: het karakteristieke landgoed Hoekelum.

Perfecte grasmat tijdens het CH Bennekom

De perfecte grasbodem van CH Bennekom

Al tien jaar is Ab Hendriksen de baas over het terrein en het buitengebeuren van het traditierijke Concours Hippique in Bennekom. Op Hemelvaartsdag toveren Hendriksen en zijn medewerkers de kasteelweide elk jaar om tot een aantrekkelijke springtuin. Als alles opgebouwd is ontstaat een prachtig plaatje met het kasteel Hoekelum op de achtergrond.

Vloeibare kunstmest

Maar aan dat mooie moment op Hemelvaartsdag gaat wel het één en ander vooraf. Het is half maart als Ab Hendriksen uitlegt hoe hij de bodem voor het concours er altijd zo perfect bij heeft liggen. Hendriksen: “Binnen nu en een week worden de paarden die op het terrein lopen er afgehaald. De laatste twee maanden voor het concours mag er geen vee meer op! Alles wordt afgezet en het slepen en rollen van de bodem begint. Ondertussen wordt er vloeibare kunstmest op het land gebracht voor een snelle groei van het gras.”

Maaien met een gazonmaaier

Hendriksen vervolgt: “Ik maai het gras twee keer met een gazonmaaier om een dichte grasmat te creëren. De bodem wordt daarna nog twee of drie keer met een zware rol gerold.”

Ideale grond, zand met beetje humus

Ab Hendrikensen

Ab Hendriksen

De wedstrijdpiste wordt alom geprezen door de ruiters en menners die aan het concours deelnemen. De bodem is eigenlijk altijd goed, of het nu lang droog is geweest of als het veel regent. Hendriksen: “Het is ideale grond, bijna puur zand met een beetje humus. Het laat altijd water door, zelfs grote hoeveelheden. Als het lange tijd droog is, sproei ik geregeld de grasmat, zo blijft ie altijd goed.”

‘Zand remt te veel’

Over een goede grasbodem heeft ook Arie Hoogendoorn, teamveterinair van de Nederlandse springruiters, het één en ander te vertellen. Hoogendoorn is verbonden aan Paardenkliniek de Watermolen in Haaksbergen. “Een grasbodem met een goede ondergrond veert altijd mee, mits die niet te droog is. De kans op peesproblemen is op gras veel kleiner dan op zand. Zand remt te veel. Daar staat tegenover dat paarden met problemen in de ondervoet op gras eerder in moeilijkheden komen, vooral als de bodem door droogte te hard is.”

Goede keuze van stiften

“Wat van groot belang is bij het rijden op gras”, vervolgt Hoogendoorn, “is de keuze van de stiften. Welke lengte moet je gebruiken en hoeveel draai je in de ijzers. Ruiters zijn gauw geneigd om te lange stiften te gebruiken, dat kan gevaarlijk zijn. De kans bestaat dat de paarden dan te veel afstoppen op de ondergrond.”

‘Opleiden van paarden op verschillende bodems’

Voormalig internationaal springruiter en trainer Emile Hendrix vertelde vorig jaar tijdens een lezing bij Kring Achterhoek van de KNHS, over het belang van het opleiden van paarden op verschillende bodems. De rode draad van zijn verhaal was: “Als een mens langdurig op perfect vlakke vloeren en bodems loopt, krijg je pijn als je een keer over de kasseien moet lopen. Dat is voor een paard niet anders.“

Kasteelweide Hoekelum, foto Berry Jakobsen

Kasteelweide Hoekelum, foto Berry Jakobsen

Hendrix in zijn lezing: “Waar vroeger hoefkatrol een aanzienlijk probleem was, zijn nu de gebreken aan de weke delen van de paarden catastrofaal. Of dat 100% te wijten is aan de allweatherbodems is niet bewezen.” Emile traint thuis op puur zand en zoekt wedstrijden uit op zowel allweather-zand als grasbodems.

Waar vroeger de discussie alleen maar ging over het gemak van de deelnemer over het al of niet indraaien van stiften en het altijd doorgaan van een wedstrijd op een allweather bodem, komt nu de discussie op gang of het altijd rijden op perfecte bodems wel zo goed is voor de ontwikkeling van een paard.

“Een paard met een goede, veelzijdige training en wedstrijdhistorie op verschillende bodems, zal een beter vooruitzicht hebben”, aldus Hendrix in zijn voordracht.

Op het concours in Bennekom zal er nooit een allweather bodem komen. Daar is de grasmat als die op Wimbledon. Ook dit jaar kan er op Hemelvaartsdag weer volop van de paardensport worden genoten.

Wat vind jij van de bodem in Bennekom?

Wiljam Laarakkers

Wiljan Laarakkers: ‘CH Bennekom werkt er hard aan’

Al jaren komt Wiljan Laarakkers op het Concours Hippique Bennekom. “Volgens mij ben ik er al van begin af aan bij”, zegt Laarakkers enthousiast. Nou, zo oud is de Limburgse springruiter nog niet, want dit jaar wordt op 10 mei editie 113 gehouden! Het traditionele Hemelvaart-concours op Landgoed Hoekelum staat voor veel springruiters elk jaar weer op de kalender. De entourage en het vele publiek maken het voor de ruiters prettig om er te rijden.

‘Altijd veel publiek en goede bodem’
“Ik kom graag in Bennekom”, vertelt Wiljan Laarakkers. “De piste is fantastisch, altijd een goede grasbodem! En het ligt mooi, zo voor het kasteel. Ook is er altijd veel publiek. Bij veel grote wedstrijden zit er soms bijna geen kip op de tribune, da’s echt ongezellig.”
Vorig jaar grossierde de ruiter uit Limburg in linten op CH Bennekom. Nadat Laarakkers eerste en tweede in het 1,35m was geworden, won hij met Codermie Z op magistrale wijze de Grote Prijs over 1,40m.

Wiljam Laarakkers

Wiljam Laarakkers

Houdt de ‘traditionals’ in leven
Toch hebben de oude ‘traditionals’ het moeilijk tussen de reeks aan wedstrijden die op de moderne hippische centra met mooie all weather bodems worden verreden. Eind vorig jaar spraken Albert Voorn en Bianca Schoenmakers hun zorg al uit over de terugloop aan deelnemers op de traditionele wedstrijden. Ook hebben ze vaak te maken met veel afzeggingen, vooral in de hoogste rubrieken.
Albert Voorn schreef eind september op zijn Facebook-pagina: “Kom op mensen, houdt onze wedstrijden in leven!” Bianca Schoenmakers vervolgde toen: “Als we als ruiters niet opletten, dan verliezen dit soort fanatieke organisaties hun plezier in het organiseren en nog veel belangrijker, de financiële middelen om dit soort concoursen te organiseren.”

‘Ruiters te veel verwend’
Wiljan Laarakkers sluit zich hierbij aan: “Het zou heel saai worden om week in, week uit naar een paar accommodaties te gaan, elke keer ongeveer hetzelfde concours.” En hij vervolgt: “Ik denk dat de ruiters te veel verwend zijn, vooral de jongeren. Ze hebben geen zin in stiften draaien, te veel werk. Ik weet zelfs dat sommigen niet eens meer stiftgaten in de ijzers hebben. Vorig jaar was er ergens in het noorden een concours en daar stond een team klaar voor het gratis indraaien van de stiften om deelnemers te trekken. Zo erg is het al….”

Laarakkers ook in 2018 weer in Bennekom
Voor Laarakkers bestaat er geen twijfel over: “IJs en weder dienende ben ik dit jaar weer van de partij in Bennekom.”
Hij roemt nog één keer de bodem: “Die is altijd goed, bij droog weer en bij regen. Ze doen er wat aan!” Naast de gezelligheid is dat voor Wiljan Laarakkers één van de belangrijkste redenen om in mei weer af te reizen naar het mooie landgoed Hoekelum.

Wat vind jij? Verdienen de oude traditionele concoursen het jouw steun en deelname? Deel je reactie hieronder.